MEDIA * KRITIEK

Het groene hart op de verkeerde plaats

Terwijl wetenschappers met steeds grotere zekerheid de omvang en snelheid van klimaatverandering beschrijven blijft een mondiaal akkoord over de terugdringing van CO2 vooralsnog uit. Ingrijpende maatregelen zijn gewenst, zeker voor een land als Nederland dat historisch gezien een grote bijdrage heeft geleverd aan het probleem. Het lijkt evenwel zeker dat de weinig ambitieuze doelstelling om 14% van de energie duurzaam op te wekken in 2020 niet gehaald gaat worden.

320px-Ryanair_Boeing_737-800_At_Manchester_International_AirportDe Volkskrant lijkt het groene hart op de juiste plaats te hebben. Er wordt zorgvuldig verslag gedaan van de laatste klimaatrapporten door de wetenschapsredactie en er zijn geregeld interviews te lezen met ondernemers die het belang van duurzaamheid onderstrepen. Op 6 februari berichte de krant bijvoorbeeld uitgebreid over de successen van de Raad van Nederlandse Detailhandel om plastic tassen uit te bannen (p. 8). Het is waar, plastic tasjes veroorzaken milieuproblemen wanneer ze terecht komen in natuurgebieden en vooral in de zee. Maar hun bijdrage aan de opwarming van de aarde of zelfs de totale hoeveelheid afval is onbeduidend klein. De focus op plastic tasjes lijkt, zoals de Britse columnist George Monbiot schrijft, gevaarlijk symbolisch beleid: consumenten krijgen het gevoel dat ze voor het milieu zorgen, terwijl de werkelijke oorzaken, zoals kolencentrales, niet worden aangepakt.

Wanneer de Volkskrant daadwerkelijk begaan is met het klimaatprobleem zou het kunnen beginnen om geen ruimte meer te geven aan telkens herhaalde oproepen tot het maken van verre vluchten. Op pagina van 4 van dezelfde editie prijkt bijvoorbeeld een advertentie van FOX vakanties – ‘Dé reisorganisatie naar verre bestemmingen!’. We lezen verder dat voor 1139 euro een 13-daagse indivduele rondreis door ‘kleurrijk Mexico’ te koop is, en worden lekker gemaakt voor deze reis door een plaatje van een Maja tempel.

De politieke onwil om tot internationale akkoorden over klimaatverandering te komen komt voort uit het gebrek aan een mandaat: mensen willen geen maatregelen die hun consumentistische levensstijl beperkt. Dat reclame en marketing deze levensstijl voor een belangrijk deel aanmoedigen komt in kranten die afhankelijk zijn van reclameinkomsten niet of nauwelijks ter sprake. Het is de hand die de krant voedt, en zeker in tijden van crisis en teruglopende inkomsten zet je daar geen kritische vraagtekens bij.

Vergeleken bij intercontinentale vluchten is de productie van plastic tassen een nauwelijks waarneembaar probleem. Het gratis uitdelen van plastic tasjes is niet meer dan comfort voor de consument; het maken van verre vliegreizen is een zorgvuldig gecultiveerde levensstijl. Bedoeld of onbedoeld is de boodschap die de lezer van de Volkskrant meekrijgt: er wordt gewerkt aan het oplossen van milieuproblemen – en gaat u ondertussen vooral door met het maken van wereldomspannende snoepreisjes.

2 comments for “Het groene hart op de verkeerde plaats

  1. Roel
    februari 18, 2014 at 1:24 pm

    Ik reis een paar keer per jaar naar Iran en dat wil ik wel blijven doen. En een huwelijksreis naar Mexico! Daar gaan zure stukjes niets aan veranderen. Je hebt zelf al geconstateerd dat mensen hun consumentistische inslag niet willen aanpassen, verzet je er dan niet tegen want daar wordt je ongelukkig, radicaal en eenzaam van. Je kunt beter meebewegen en iets constructievers verzinnen. Reis zelf eens een paar weekjes naar de zon voor wat inspiratie!

    • Edi Terlaak
      februari 18, 2014 at 9:37 pm

      Bedankt voor het persoonlijke advies, Roel, maar ik denk niet dat ik mijn mening ga aanpassen omdat ik dan gelukkiger zou worden. Dan maar ongelukkig, radicaal en eenzaam. So be it.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *