MEDIA * KRITIEK

De twee maten van Thomas Friedman

Hedendaagse kranten gebruiken columnisten om hun dagelijkse aanbod droog nieuws te kruiden. Hiervoor worden auteurs aangetrokken met een ‘mening’. In de Volkskrant wordt regelmatig ruimte geboden aan de bekende Amerikaanse journalist en schrijver Thomas Friedman, in de hoop van diens ‘starpower’ te kunnen profiteren.

In zijn column van 17 december, ‘Memo aan Xi Jinping’ genaamd, richt hij zijn pijlen op China, specifiek op de behandeling van klokkenluiders. In zijn kritiek wordt hij, zo meldt hij, gesteund door de New York Times. Hij roept de Chinese president op de onthullingen van corruptie te accepteren en zelfs omarmen:

“Nieuwe technologie zorgt ervoor dat (corruptie) aan het licht komt. De New York Times en Bloomberg hebben uw leiderschap een grote dienst bewezen door dit aan de kaak te stellen.”

Helaas blijkt zijn steun aan klokkenluiders beperkt tot rivaliserende staten. In een column van 13 augustus dit jaar in de New York Times , die andere voorvechter van transparantie en onthullingen in China, heeft Friedman een ander standpunt. Met betrekking tot de onthullingen van Edward Snowden over de wereldwijde afluisterpraktijken van de NSA, vraagt Friedman zich af of Snowden wellicht een verrader is. Ook maakt hij zich sterk voor het geheim houden van alle informatie die niet door het Congres openbaar is gemaakt. Hij pleit ervoor dat Snowden terugkeert naar de Verenigde Staten om een juridisch oordeel te ondergaan en te vertouwen op het Amerikaanse rechtssysteem.

Het meten met twee maten in een vergelijkbare situatie, laat een onkritisch pro-Amerikaans wereldbeeld zien. Hierbij dient Chinees beleid als de juiste plaats voor morele verontwaardiging. Voor het beleid van de VS past terughoudendheid en vertrouwen in de instanties.

Helaas voor de Volkskrant straalt behalve Friedman’s bekendheid ook zijn inhoud af op de krant.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *