MEDIA * KRITIEK

Antikraakbieb als lichtend voorbeeld

Door Maarten Plutschouw

Wanneer overheden nieuw beleid presenteren weten ze dit doorgaans met een flinke portie spin te brengen als een politieke doorbraak waar iedereen baat bij heeft. Het is aan de nieuwsmedia om door de spin heen te prikken en de onvermijdelijke keerzijde van de grote nieuwe visie te tonen, zodat de burger een compleet beeld krijgt.

Een mooi voorbeeld van een dergelijke politieke ‘visie’ is de zogenaamde partcipatiesamenleving, die Koning Willem Alexander in zijn troonrede van 17 september j.l. uiteen zette:

‘De klassieke verzorgingsstaat moet plaats maken voor een ‘participatiesamenleving’, er wordt van iedereen  die dat kan gevraagd om verantwoordelijkheid te nemen. Op die manier voegen mensen ,,niet alleen waarde toe aan hun eigen leven, maar ook aan de samenleving als geheel.’

bibliotheekDe keerzijde van een participatiesamenleving is dat als participerende burgers er even geen zin meer in hebben een publieke taak wegvalt. De Volkskrant besteedt in haar reportage over een Antikraakbieb in Velsen-Noord, van 12 november, geen aandacht aan deze keerzijde van de zelfredzaamheid’ noemen. In het artikel ‘Zelfredzaamheid in Velsen-Noord’, wordt verslag gedaan van een buurtbibliotheek midden in een volkswijk. Deze publieke voorziening is gehuisvest in een leegstaande woning. De bibliotheek  fungeert dus ook als antikraak project, in samenwerking met de lokale woningcorporatie. Volgens het artikel is het ‘tijdelijk’ omgebouwd tot bibliotheek. En om dat te benadrukken staat er een bord in de tuin met ‘bibliotheek’ waarboven in grote letters ‘‘Nu hier’. Op de muur is met stoepkrijt antikraakbieb geschreven, dat is er immers makkelijk af te vegen.

Voor de personele bezetting wordt samengewerkt met een lokale sociale werkvoorziening, zodat de bieb nu wordt gerund door ‘vrijwilligers’,  die met behoud van uitkering  deze publieke taak op zich nemen.

Je zou kunnen zeggen, zoals een buurtbewoner in het artikel:, ‘beter dit, anders staat het maar leeg’. Maar het probleem is dat als het project wordt verplaatst of beëindigd er misschien niets voor in de plaats komt. Het is de eigen verantwoordelijkheid van de burger. Als het initiatief samenvalt met de agenda van de gemeente en eventuele marktpartijen, des te beter. Zo niet, dan blijven de burgers met lege handen achter.

Deze aspecten van de ‘participatiesamenleving’ schitteren door afwezigheid. De reportage heeft alleen oog voor initiatief en zelfredzaamheid. Bovendien wordt het neergezet als een spontane actie door vrijwilligers. Terwijl de samenwerking tussen de bibliotheek Velsen, woningcorporatie Kennemerland en sociale werkplaats IJmond Werkt! laat zien zien dat het een gecoördineerd project behelst. De Volkskrant houdt in dit artikel niets tegen het licht, waardoor het artikel een rooskleurig beeld geeft van een project dat weinig meer is dan een wegbezuinigde publieke voorziening die terugkeert als tijdelijk antikraak project, gerund door uitkeringsgerechtigden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *