MEDIA * KRITIEK

Aangevreten kinderen waren ‘gelukszoekers’

Door Edi Terlaak

Wanneer is een migrant een ‘gelukszoeker’? Op het eerste gezicht lijkt dit een simpele zaak: ‘gelukszoekers’ migreren om daar financieel beter van te worden. Maar opmerkelijk genoeg is dit niet hoe de term gebruikt wordt. Een buitenlandse ICT’er die bij een Nederlands softwarebedrijf gaat werken is geen ‘gelukszoeker’. Een migrant zonder opleiding die naar Nederland komt om bloembollen te pellen of WC’s schoon te maken is dat wel. De term ‘gelukszoeker’ wordt dus alleen voor arme economische migranten gebruikt.

320px-Libya_4985_Tadrart_Acacus_Luca_Galuzzi_2007Hiermee wordt een dubieuze dubbele standaard geïntroduceerd. Kom je naar Nederland om software te schrijven, dan kom je blijkbaar niet voor je eigen geluk, maar voor iets anders, iets hogers. Er is echter geen reden om aan te nemen dat mensen met een hogere opleiding zich minder laten leiden door hun eigen geluk bij de beslissing om te migreren. De term gelukszoeker is daarom een elitaire vorm van selectieve verontwaardiging: alleen mensen die waarschijnlijk buiten hun schuld niet de mogelijkheid hadden om een opleiding te volgen wordt het kwalijk genomen dat ze migreren om daar zelf gelukkiger van te worden.

In de editie van 1 november vond de Volkskrant het nodig om deze neerbuigende term te gebruiken in een artikel over 92 migranten die onderweg van Niger naar Algerije door uitdroging zijn omgekomen (p.18):

‘Lijken gelukszoekers gevonden in de Sahara.’

Onder de slachtoffers bevonden zich 52 kinderen die, volgens een hulpverlener ter plekke, in Algerije zouden hebben moeten werken of bedelen. Het tafereel wordt als volgt beschreven in het artikel zelf:

“Stoffelijke overschotten die in vergaande staat van ontbinding verkeerden en door jakhalzen waren aangevreten, lagen in groepjes verspreid door de woestijn.”

Wie uitgedroogde en door jakhalzen aangevreten kinderen een postume trap na geeft door ze als gelukszoekers weg te zetten mist elementaire empathische vermogens. Voor de redactie die deze kop liet passeren geldt hetzelfde.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *