MEDIA * KRITIEK

Krugman de ‘onoverwinnelijke’ onder vuur

Door Edi Terlaak

Een van de belangrijkste politieke vragen van dit moment is of er in tijden van diepe recessie bezuinigd moet worden, of dat de economie juist door de overheid gestimuleerd moet worden. De Volkskrant probeerde op 14 oktober licht op deze zaak te werpen in het artikel ‘Koningsdrama van twee economen’ (p.7).

Het stuk gaat in op de controverse tussen Paul Krugman en Niall Ferguson, die worden aangeduid als “twee superego’s in het vakgebied”. Deze tweestrijd wordt uitgelegd als strijd om het Keynsenianisme: “Krugman is Keynesiaanser dan Keynes, terwijl Ferguson bij tijd en wijle er groot plezier in heeft om Keynes te beledigen”.

Paul_Krugman-press_conference_Dec_07th,_2008-8De aanleiding voor het artikel is een recente vlammende tekst van Ferguson waarin hij Krugman aanvalt vanwege diens onjuiste voorspellingen over het uiteenvallen van de eurozone en het uittreden van verschillende landen uit deze zone. Het eerste probleem is dat dit meteen ook de enige bron voor het artikel is. Krugman’s kant van het verhaal (inclusief twee lange citaten!) zijn letterlijk overgenomen uit Ferguson’s stuk (i.e. dat Krugman maar twee fouten zou hebben toegegeven en dat hij zichzelf, met een knipoog, als ‘onoverwinnelijk’ ziet).

Daarnaast zijn voorspellingen over de eurozone niet in de laatste plaats politieke voorspellingen over het beleid dat de ECB zal voeren, de koers van Europese regeringsleiders en de publieke opinie. Dit doet niets af aan de juistheid van het Keynesianisme: hoeveel bezuinigingen de Griekse bevolking en politici willen verdragen voordat ze uit de eurozone stappen is een politieke en wellicht psychologische vraag waar het Keynesianisme geen voorspellingen over doet. Met andere woorden, Krugmans politieke voorspellingen zijn niet relevant voor de juistheid van het Keynesianisme.

De grootste misser van het artikel is echter de veronderstelling dat het gaat om een strijd tussen “twee economen”, die “superego’s” zijn in hun “vakgebied”. Ferguson is namelijk helemaal geen econoom, maar een historicus die zich toelegt op internationale betrekkingen. Het onderschrift bij de plaatjes van de twee opponenten geeft aan dat beiden professor zijn en ook aan welke universiteit, maar niet in welk vakgebied. Dat is op zijn minst een opmerkelijke omissie.

In het artikel wordt gemeld dat Krugman weigert te reageren op de jongste aanval van Ferguson. Als het inderdaad om twee grootheden in hun vakgebied zou gaan, dan zou dit gemakkelijk als teken van zwakte van de kant van Krugman kunnen worden uitgelegd. Diens werkelijke reden om niet met Ferguson in debat te gaan is echter dat deze historicus “de basisbeginselen van macro-economie niet begrijpt”.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *