MEDIA * KRITIEK

De Telegraaf schreeuwt om kalmte

Door Edi Terlaak

Hoewel de lezers van de Telegraaf niet tot de elite van Nederland behoren kiest de krant in conflicten tussen kapitaal en arbeid steevast de kant van de werkgevers. Zo ook op dinsdag 17 september, waar de voorpagina werd gedomineerd door de kop ‘Verbijstering na mega-looneis. FNV wil midden in crisis 3 procent”. Om aan te geven dat ook de krant zelf verbijsterd was meldt zij dat de vakbond dit voorstel “op tafel smeet”.

Er wordt wel gedacht dat de Telegraaf schrijft wat mensen willen horen. Tot op zekere hoogte is dit waar: de uitgebreide roddelrubrieken en sportverslaggeving zijn niet uit idealisme opgezet. Bovendien is de krant niet te beroerd om het vuurtje op te stoken wanneer ontzet wordt gereageerd op pedofielen, straatrovers en inbrekers, of wanneer feestende menigten de straat op trekken om de koningin te eren. Maar de redactie is selectief in het aanwakkeren van vuurtjes. Met andere woorden: er is een politieke lijn waaraan wordt vastgehouden.

Wat de krant in het verkeerde keelgat lijkt te zijn geschoten is het FNV-voorstel om lagere lonen er 4% bij te geven en hogere lonen 2%. Dit riekt naar gelijkheid en dat past niet in het ideologische straatje van de Telegraaf. In plaats daarvan wordt een anonieme woordvoerder van VNO-NCW geciteerd die zegt dat “hard werken beloond [moet] worden”. Let wel, een procentuele verhoging van ongelijke lonen leidt per definitie tot meer ongelijkheid (3% van 1.000.000 euro is immers meer erbij dan 3% van 10.000 euro). Het is dus niet gezegd dat met deze eis meer gelijkheid wordt bereikt. Alleen al het afremmen van ongelijkheid gaat de krant blijkbaar te ver.

Een ander bezwaar dat de Telegraaf noemt is dat “de zwaar bevochten rust in de polder weer op het spel [staat]”. De krant gaat in deze diagnose echter voorbij aan het feit dat het poldermodel alleen werkt wanneer partijen het vertrouwen hebben van hun achterban. Nu de steun voor de aanhoudende bezuinigingen is afgenomen tot 19% lijkt het niet anders dan gepast voor de vakbond om met stevigere looneisen te komen.

Als de Telegraaf werkelijk het poldermodel wil koesteren zou het kunnen beginnen met minder agressief partij kiezen voor werkgevers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *