MEDIA * KRITIEK

De tentakels van de SP

Door Edi Terlaak

Op 22 januari berichtte de Telegraaf over een uitgelekt “intern campagneplan” van de Abvakabo waarin “miljoenen extra worden vrijgemaakt voor onderdelen die zich bezighouden met politiek geïnspireerde actie”. Dit is een slechte ontwikkeling volgens de krant, want

“De ruk naar radicaal links zal ten koste gaan van de service aan de leden, die jaarlijks wel honderden euro’s aan contributie betalen.”

Hiermee wordt gesuggereerd dat activiteiten van vakbonden die niet gericht zijn op het verlenen van service weggegooid geld zouden zijn. Dat is een staaltje uitermate gekleurde berichtgeving. Nog kwalijker is de poging om het uitgelekte plan te presenteren als een coup van radicaal links of zelfs de SP.

Herinneringen aan het bolsjewisme worden opgerakeld met de observatie dat “democratisch gekozen vertegenwoordigers … [in het uitgelekte stuk] ‘fout’ worden genoemd”. Opvallend is dat uit het interne stuk het woord ‘fout’ wordt geciteerd zonder enige context. Zo blijft onduidelijk of een complete factie binnen Abvakabo als ‘fout’ is weggezet, alsof het om NSB leden of mensjewieken gaat, of alleen hun ideeën fout worden genoemd.

Tendentieus is ook de vermeende couppoging door de SP. In het plan wordt gerept van een “afdracht” door vakbondsbestuurders. “Typisch SP” weet de Telegraaf. En het kan volgens de krant geen toeval zijn dat de SP steevast Kamervragen stelt nadat Abvakabo een probleem aan de kaak stelt. Maar volgens die redenering speelt de SP ook onder één hoedje met programma’s als Zembla en Argos, die immers ook vaak aanleiding zijn voor Kamervragen van de SP.

Het enige concrete bewijs voor de vermeende invloed van de SP is dat “diverse Abvakabokopstukken gelieerd zijn aan de Socialistische Partij”. Deze kliek bestaat uit welgeteld drie mensen. De dochter van Jan Marijnissen coördineert acties van Abvakabo in de zorg en wordt hierin bijgestaan door Ike Teuling, kandidaat-Kamerlid voor de SP. Hun compagnon zou Lot van Baaren zijn, die in het bondsbestuur zit en lid is van de SP. Nu is het bondsbestuur zonder meer een machtig orgaan binnen de vakbeweging, maar omdat er 13 andere mensen zitting hebben in dit bestuur is de invloed van één bestuurslid beperkt. Zelfs als Van Baaren het politieke talent heeft van een Lyndon B. Johnson zal het lastig worden om de bond voor het karretje van de SP te spannen.

Het zou kunnen dat er in het geheim wordt gewerkt aan het smeden van een bondgenootschap tussen SP en Abvakabo, met als doel de bond tot een “bijwagen van de SP” te maken. Maar het is waarschijnlijker dat de SP, Abvakabo, Zembla en tal van andere organisaties simpelweg opkomen voor de rechten van mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt en daarom voor dezelfde ideeën pleiten.

Hoe dan ook, al zou er gewerkt worden aan een gemeenschappelijke agenda van linkse organisaties, dan nog zou deze verbleken bij de coördinatie die werkgevers en hun politieke bondgenoten hebben bereikt. Op het niveau van het individu is de dubbele standaard die de Telegraaf hanteert nog dubieuzer. Mensen met macht die meer macht willen verwerven kunnen hun netwerk uitbreiden op borrels, zitting nemen in raden van toezicht en deelnemen aan internationale conferenties zoals die in Davos. Voor mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt is er de servicetelefoon van de vakbond.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *